Słowo i piosenka na niedzielę

Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem, abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Ef 1,17-18

Alison Krauss Down in the River to Pray

"Down In The River To Pray"

As I went down in the river to pray
Studying about that good ol' way
And who shall wear the starry crown?
Good Lord show me the way!

O sisters let's go down
Let's go down, come on down
O sisters let's go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good ol' way
And who shall wear the robe & crown?
Good Lord show me the way

O brothers let's go down
Let's go down, come on down
Come on brothers, let's go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good ol' way
And who shall wear the starry crown?
Good Lord show me the way

O fathers let's go down
Let's go down, come on down
O fathers let's go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good ol' way
And who shall wear the robe and crown?
Good Lord show me the way

O mothers let's go down
Come on down, don't you wanna go down?
Come on mothers, let's go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studding about that good ol' way
And who shall wear the starry crown?
Good Lord show me the way

O sinners, let's go down
Let's go down, come on down
O sinners, let's go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good ol' way
And who shall wear the robe and crown?
Good Lord show me the way

Warstwy / Layers

Moja praca magisterska wysysa ze mnie wszelkie pokłady kreatywność. Nie zostaje więc nic albo prawie nic na papier, wełnę, materiał itp. Czasami jednak "muszę". Ostatni ślub w tym sezonie na horyzoncie:

I don't feel like crafting, because of writing my master's thesis, but sometimes I "have to". It's a wedding card for my friend, I think it's the last wedding this season among my friends...

Niedzielnie wyjazdowo.

Pniewy to miejscowość oddalona ok. 60 km od Poznania. Mnie się zawsze kojarzy głównie z sankturaium św. Urszuli Ledóchowskiej (jedna z moich ulubionych świętych, jej ciało nie rozłożyło się po śmierci!). Pojechaliśmy dziś na wycieczkę w celach pielgrzymkowych do wyżej wymienionego miejsca, fotograficznych do pewnej kamienicy i jej niebieskiej dolnej części oraz towarzyskich.

(fotka by Magda G. Kto spostrzegawczy, dostrzeże mą nową spinkę w mych bujnych lokach.)

Wszystkim życzę miłego tygodnia!

It might be difficult, but I'll try.
Today we made a little trip to Pniewy - it's a little town 60 km away from Poznan, my city. It's famous for the catholic sanctuary of st. Urszula Ledochowska (I couldn't find any information in English about her), one of my favourite saints. We visited the sanctuary, made lots of photos and had a great fun with each other.
Tha last photo - it's me with my new hair pin. ;)

Have a great week!

Słowo na niedzielę

"(...)lecz /Pan/ mi powiedział: Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali. Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa. Dlatego mam upodobanie w moich słabościach, w obelgach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach z powodu Chrystusa. Albowiem ilekroć niedomagam, tylekroć jestem mocny."

2 Kor 12,8-10

Leniwa sobota...

Walczę z pracą magisterską, poza tym wakacjuję. Weny ogólnie nie mam, czeka na mnie kilka rzeczy do zrobienia. W celach inspiracji lubię pospacerować po amerykańskich blogach, wydaje mi się, że Amerykanie potrafią cieszyć się z małych rzeczy. W efekcie wzięłam się w końcu za siebie i spineczki, które mam od Oli (wyglądają na rewelacyjne, rzadko która spinka spina moje włosy i się na nich trzyma dłużej niż 10 minut). Na razie powstała jedna:

Uwielbiam balkonowy ogród różany moich rodziców:

A jak pachną...

Miłego weekendu!

Hochsaison

Ślubna


Na zewnątrz dzieje się mało, w środku dużo. No i może dobrze, trzeba się rozwijać.

Słowo na niedzielę

"Bóg nie uczynił śmierci i nie cieszy się ze zguby żyjących.(...) Bo dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka - uczynił go obrazem swej własnej wieczności. A śmierć weszła na świat przez zawiść diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą."

Mdr 1,13-15; 2,23-24

"A pewna kobieta od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi. Wiele przecierpiała od różnych lekarzy i całe swe mienie wydała, a nic jej nie pomogło, lecz miała się jeszcze gorzej. Słyszała ona o Jezusie, więc przyszła od tyłu, między tłumem, i dotknęła się Jego płaszcza. Mówiła bowiem: żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa. Zaraz też ustał jej krwotok i poczuła w ciele, że jest uzdrowiona z dolegliwości. A Jezus natychmiast uświadomił sobie, że moc wyszła od Niego. Obrócił się w tłumie i zapytał: Kto się dotknął mojego płaszcza? Odpowiedzieli Mu uczniowie: Widzisz, że tłum zewsząd Cię ściska, a pytasz: Kto się Mnie dotknął. On jednak rozglądał się, by ujrzeć tę, która to uczyniła. Wtedy kobieta przyszła zalękniona i drżąca, gdyż wiedziała, co się z nią stało, upadła przed Nim i wyznała Mu całą prawdę. On zaś rzekł do niej: Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swej dolegliwości!"

Mk 5, 25-34

"Nie bój się, wierz tylko!"

Mk 5, 36

Nie mogłam się zdecydować na jeden fragment. Tutaj wszystkie dzisiejsze czytania.

Szkatułka numer 2

Okleiłam też moją szkatułkę na biżuterię:

(w lustrze odbija się ptaszek ufilcowany kiedyś tam)

detale:

jej nowe miejsce:

Zakochałam się w tej serwetce.

A na liście "To do":
- zdekupażowanie 2 dużych pudełek
- zdekupażowanie 1 małego pudełka
- zdekupażowanie 3 segregatorów
- wyhaftowanie zaległej serwetki na Dzień Matki (!!!)
- wyhaftowanie i uszycie woreczka, też dla mamy.
Uff, to będzie długie lato ;)

Słowo na niedzielę

"Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: "Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?" On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: "Milcz, ucisz się!". Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.Wtedy rzekł do nich: "Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?" "

^{Mk 4, 39-40}

'They woke him and said to him, 'Master, do you not care? We are lost!' And he woke up and rebuked the wind and said to the sea, 'Quiet now! Be calm!' And the wind dropped, and there followed a great calm. ⁴⁰ Then he said to them, 'Why are you so frightened? Have you still no faith?' '

Mk 4, 39-40

Wintydż z PeErElu

Dziś o biżuteri.
Oszczędnie zawsze ją dawkuję, nie lubię się czuć jak bożonarodzeniowa choinka. Nie noszę wisiorków, ponieważ na szyji zawsze mam to:

(Legenda (od lewej do prawej):
Tau - wyjaśnienie tutaj, w słowniczku pod "t",
Szkaplerz karmelitański - tutaj,
Cudowny Medalik,
medalik św. Benedykta - tutaj)

Chciałabym jednocześnie podkreślić, że te przedmioty nie mają dla mnie magicznej mocy. Są znakami przynależności do mojej wiary, przypominajką dla mnie w trudnych chwilach. I po prostu mam co chwycić, gdy mi ciężko, a obok nie ma pomocnej ludzkiej dłoni.

Pierścionków też nie (mam jeden z motylem, zakładam raz na rok chyba), ani bransoletek. Moją prawdziwą słabością są kolczyki (mam chyba z 50 par) oraz broszki. Największą skarbinicą broszkową jest moja babcia, a raczej była, bo już jej prawie wszystkie wzięłam ;).

Niedziela, po obiedzie:
ja: "Ale ładna!!!!!!!! (pisk) Będziesz nosić? Mogę wziąć?"
Babcia: "A weeeeź...."
cisza, babcia przeszukuje szkatułki
"A tę też chcesz?"

Oto one:

(Kamea jest wisiorkiem, ale będzie broszką. Dolne małe kwiatki z modeliny należały kiedyś do mojej mamy.Wyżebrywane stopniowo ;))

W dzisiejszych czasach nie widziałam nigdy w sklepie/na stoisku/straganie tak pięknych broszek. Niby tandetne, ale dla mnie najpiękniejsze. Przede wszystkim dlatego, że zawsze już będą przypominać mi o mojej babci.

P.S. Oglądałam wczoraj film "Księżna". Bardzo skutecznie leczy jakikolwiek sentyment do czasów minionych, kiedy to nosiło się ładne suknie, jeździło karocą, dużo haftowało i zamykało kobietę w domu.

P.S. Na Diary of a Young Designer są do wzięcia dwie odlotowe retro opaski do włosów - check it out!!!